RODENTLERİN ÖZELLİKLERİ SIÇANLAR VE FARELER ARASINDAKİ FARKLAR
Sıçanlar kuşkucu ve korkak (Neofobik) hayvanlardır. İstasyon içine girmeden ve yemi yemeden önce iyice süzer ve kolaçan eder. (Norveç ve Çatı Sıçanı) ilk başta çok az bir yem yerler. Eğer yedikleri yemden her hangi bir zarar görmediğine inandıktan sonra daha sonra tekrar gelir ve yiyebildiği kadar yem yer. Bu yüzden sıçanla mücadelede DETEX adı verilen formülasyonu tamamen tomcat ile aynı olan, tomcat ile aynı kalite ve lezzete sahip ancak içerisinde zehir bulundurmayan yem tercih edilmelidir. Detexi yedikten sonra bir şey olmadığını anlayan sıçan kuşku duymayı bırakacaktır. Bu aşamada tadı aynı olan zehirli tomcatlere geçildiğinde mücadelede başarı ve sonuç alınacaktır.
Fareler Meraklı hayvanlardır. İstasyonu ve içerisindeki yemi merak edeceklerdir. Ancak meraklı odukları için her yere burnunu sokacak ve azar azar yem yiyecektir. Bu yüzden gözlem sonucunda mücadele edeceğimiz hayvanın fare olduğu belirlendikten sonra istasyonlar sık yerleştirilmelidir (5 er metre aralıklarla). Mücadele edeceğimiz hayvan Sıçan ise bu mesafe artırılmalı istasyonlar 10 ar metre aralıklar ile yerleştirilmelidir. SIÇANLAR VE FARELERİN ORTAK DAVRANIŞLARI
Hem sıçanlar hem de fareler köşelerde bakımlarını yapmayı tercih ederler. Çünkü köşede durdukları zaman her iki uzun taraftan kendisine gelecek tehlikeyi kontrol edebilecekleri için köşeleri tercih ederler. Bu nedenle her iki kemirgenle de mücadele yaparken istasyonları köşelere yerleştirmek mücadelede başarı getirir.
Hem fareler hem de sıçanlar geceleri dışarı çıkarlar. Çünkü geceler kendilerini çok daha güvende hissedecekleri için geceleri dışarı çıkmayı tercih edeceklerdir. Geceleri yiyeceklere çok daha kısa sürede ulaşabilirler. Eğer gündüz fare görülüyor ise mücadele edilecek bölgede çok yoğun bir fare popülasyonu olduğu anlaşılır.
Norveç sıçanı da çatı sıçanı gibi iyi tırmanır. Ancak tırmanırken kendilerini güvende hissetmek isterler. Bu yüzden tırmanırken sırtlarını duvara dayayarak tırmanırlar.
Bulundukları yerden 60 cm yukarı sıçrayabilirler.
120 cm lik mesafeyi üzerinden zıplayarak geçebilirler.
5.kattan düşseler dahi zarar görmezler.
Hem fareler hem de sıçanlar Duvarlara sürtünerek iletirler.
Sıçanlar günde 25 gr, fareler ise günde 5 gr yem yerler.
Hem sıçanlar hem de fareler günde 3.000 defa dışkılarlar. Her 5 dakikada bir damlalar halinde idrar ve dışkı yaparak ortamı kontamine ederler.
Fareler dişledikleri zaman 1-2 mm lik iz bırakırlar.
Sıçanlar dişledikleri zaman 4 mm lik iz bırakırlar.
Sıçanlar düzgün ve sert parçalar.
Fareler yumuşak ve dağınık parçalar.
Kesici dişler yılda 13 cm uzar. Bu uzamayı kontrol altına alabilmek için kemirme arzusu duyarlar.
Saniyede 6 defa dişleyebilirler ve her bir dişleyiş 500 kg/cm2 o noktaya basınç uygular.
Demiri ve betonu bile dişleyebiliyorlar. İstasyonların içerisinde yem olduğu için istasyonu dişlemeyip blok yemleri dişler.
Fareler korkak olmadıkları meraklı oldukları için her gün yem yer.
Sıçanlar korkak oldukları için, yalnızca güvenli yem bulduğuna inanırsa çok yer ve depolar.
Fareler 10 m lik bir alanda gezerler.
Sıçanlar 30 m lik bir alanda gezerler.
Çatı sıçanları 100 m lik bir alanda gezerler.
Tarlada toprak üzerinde açıkta gözle görülen deliklere poşet ile pelet yemler konulmalıdır.bu yemlemeye HEDEF YEMLEME denir. Blok yem değil de pelet yem konmasındaki amaç pelet yemin ısıya ve neme daha dayanıklı olmasıdır.
Fareler duvarlara sürtünerek ilerledikleri ve vücutları yağlı olduğu için duvarlarda iz bırakırlar. Mücadele ye başlarken önemli bir ipucudur.
Rodent mücadelesinde önemli olan hangi ortamları sevdiğini bilmek, onlar gibi düşünmek ve onların istediğini vermemek, sağlamamak!!!
Orta parmağın geçtiği yerden FARE geçebilir.
Baş parmağın geçtiği delikten RAT(Sıçan) geçebilir.
Norveç Sıçanlarının fareye göre kuyruğu daha uzundur.
Kapıların altındaki açıklıklar kapatılmalı, kendinden kapanır kapılar kullanılmasına özen gösterilmelidir.
Her türlü geçiş yerleri delikli tel yada çimento ile kapatılmalıdır. < geri
